Bram Van Camp (Antwerpen °1980) schreef zijn eerste composities toen hij 9 jaar was. Hij studeerde in de compositieklas van Wim Henderickx aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen, waar hij in 2003 het diploma Meester in Muziek behaalde voor compositie, muziekanalyse, contrapunt en fuga. Datzelfde jaar behaalde hij ook het diploma Meester in Muziek voor viool en kreeg hij de Finaliteit Kamermuziek.
Bram Van Camp studeerde verder aan het Conservatorium van Amsterdam in de klas van Theo Loevendie. Ook volgde hij lessen bij Daan Manneke, Klaas de Vries en Fabio Nieder. In 2004 behaalde hij het diploma "Bachelor of Music" voor Compositie met grootste onderscheiding.
Prijzen & opdrachten
Als componist viel hij reeds verschillende keren in de prijzen: in 1999 won hij de Aquarius Compositiewedstrijd met zijn Rapsodie voor viool en orkest. Het werk werd gecreëerd door Jerrold Rubenstein (viool) en de Beethoven Academie o.l.v. Jan Caeyers. In 2002 kreeg hij de BAP-prijs (Belgische Artistieke Promotie) van SABAM voor zijn Trio voor klarinet, altviool en piano (2000). In 2007 werd hij bekroond met de Jeugd en Muziek Prijs voor Compositie.
Hij schreef muziek in opdracht van het Festival van Vlaanderen, deSingel en Ars Musica, het Hermes Ensemble, het NotaBene Ensemble, het Syrinx Ensemble en het Kandinsky Strijkkwartet. Als componist werkte hij samen met verschillende ensembles, waaronder de Beethoven Academie en "I Solisti del Vento". In 2007 werd zijn eerste symfonie ( Tetrahedron ) gecreëerd door en in opdracht van deFilharmonie. In 2008 is hij "Composer in Residence" van het Hermes Ensemble en schrijft hij in opdracht van hen een concerto voor viool en ensemble.
Stijl
Bram Van Camp is altijd gefascineerd geweest door geordend geluid en samenklank. In zijn muziek streeft hij naar een stijl met een intuïtief vertrekpunt, waar elke noot toch verklaard kan worden binnen een consequent (eigen) systeem. Hoewel in de meeste composities sprake is van seriële procedures, houdt Van Camp steeds een muzikaal, organisch klinkend resultaat voor ogen. Op die manier blijft zijn compositiesysteem geen doel op zich, maar wordt het aangewend als middel tot een natuurlijk klinkende essentie: de eigenlijke organische muziek. Voor hem is elke compositie een nieuwe zoektocht waarin hij dingen probeert te vernieuwen ten opzichte van zijn voorgaande composities. Dit sluit niet uit dat er soms belangrijke invloeden hoorbaar zijn van andere componisten. Zijn stilistische muzikale roots liggen oorspronkelijk bij Béla Bartók, Igor Stravinski en Alban Berg.
Uitvoerend musicus
Bram Van Camp studeerde oorspronkelijk viool aan het Conservatorium van Antwerpen, waar hij lessen volgde bij Vegard Nilsen en Kees Koelmans. In 2003 behaalde hij het diploma Meester in Muziek met grote onderscheiding en kreeg de Finaliteit Kamermuziek.
Als violist volgde hij verschillende masterclasses en deed hij ervaring op in verschillende orkesten en diverse kamermuziekformaties. Zijn Sonate voor viool en piano (2003) creëerde hij zelf met pianist Nikolaas Kende, Strata voor 2 violen creëerde hij met barokvioliste Charlotte Vande Ginste.
In oktober 2003 was hij solist bij het Ensemble voor Nieuwe Muziek van het Conservatorium van Amsterdam en creëerde hij het vioolconcerto van Henrik Hellstenius (Noorwegen) op de ISCM World Music Days in Ljubljana (Slovenië). Hiervan werd een opname gemaakt door de Sloveense radio. In het Conservatorium van Amsterdam studeerde hij ook orkestdirectie. Sinds 2003 dirigeerde hij diverse ensembles met eigen en hedendaagse muziek.
Transcripties
In zijn repertoire geeft hij voorkeur aan twintigste-eeuwse en hedendaagse muziek. Daarnaast ontwikkelde hij als violist een bijzondere affiniteit met de polyfone muziek van Johann Sebastian Bach, wiens driestemmige Ricercar uit Das Musikalische Opfer hij bewerkte voor viool solo (2003). Dit werd de eerste aanzet van een groter project, opgevat als "work in progress" met de naam Die Wohltemperierte Violine: een verzameling studies voor violisten ter voorbereiding op het polyfone werk voor viool solo van Bach. Deze verzameling studies is gebaseerd op de preludes en fuga’s uit "Das Wohltemperierte Klavier".
Dat het vioolrepertoire hem nauw aan het hart ligt blijkt ook uit een ander "work in progress": het schrijven van cadenzen bij klassieke concerti van Mozart en Haydn.
